Öğretmenim Canım Benim Canım Benim, Seni Ben Pek Çok Pek Çok Severim. Sen Bir Anaaa Sen Bir Babaaa Herşey Oldun Artık Banaaa

24 Kasım’dan birkaç gün önce.
Başlıyor bir koşturmaca; soluğu aldığımız kişi anne.
“Annecim, öğretmenler günü geliyor; öğretmenime ne alalım?”
Tablo şu:
Kara tahta, kara önlüklü öğrenciler, tek tek öğretmen masasına gitmek, el öpmek, küçük paketi biricik öğretmenine vermek.
Bir çocuğun hediye almaktansa vermesinin daha keyifli olduğu ender anlardan biri.


İlkokul öğretmeni.
Ortaokul, lise, üniversite öğretmenleri daha az kıymetli demiyorum ama ilkokul öğretmeninin yeri bir başka.
Daha yoğrulmaya yeni başlanan hamura değen ilk ellerden biri.
Hele bir de kadınsa.
O yaştaki bir çocuğun annesine benzer ilgi gösterdiği özel kişi.
1986-1987
Şanlıurfa, Atatürk İlkokulu.
Sınıfta okuma birinciliğini Hüseyin diye bir çocukla paylaşıyorum.
Sürekli yarış halindeyiz.
Gözde öğrencileriz.
Takdir alamayıp teşekkür alsak büyük başarısızlık.
Öğretmenimiz en çok beni sevmeli günleri.
Bir de elişi dersimiz var.
Kızlar örgü yapıyorlar; erkekler maket.
Kağıttan , kartondan ya da gazetenin verdiği hazır maket kağıtlarından.
Ödevler de veriliyor.
Mesela bir el bezi öreceksin.
Basit bir şey; dikdörgen 10*15 gibi bişey.
Benim derslerde pek başarılı olduğum söylenemez ama getirdiğim ödevler süper.
Zaten komşumuza iki dakikada ördürüyodum.
Yalnız teyze çevresine bir de iş işleyince benim yapmadığım anlaşıldı :)))))
Öğretmenim de beni erkek arkadaşların yanına verdi; başladım ben de maketler yapmaya.
Oradan da işte inşaat mühendisliği falan :)))))))
Urfa değişik bir yerdi; çok severdim.
Beslenme çantamı evde unuttuğum gün babam bana ciğer şiş göndermişti.
Çok doğaldı; garipsenecek bir durum yoktu oralarda.
İlkokulda beslenme çantası, matara günleri, turnak ve mendil kontrolü v.s.
Şimdi böyle nostalji gibi anlatıyorum ya yazdıkça yazasım, anılarımı anlatasım geliyor.
İşte bu unutulmaz günlerin mimarları sevgili öğretmenlerimizdi.
Onlar bizi sosyalleştiririr, yeteneklerimizi keşfetmemizi sağlarlardı.
Eğitim şart.
İyi öğretmenle başlarsan eğitim hayatına çok şanslısın; kişiliğinde çok önemli izler bırakır bu insan.
Ben Urfa’da iki ilkokulda okudum; iki öğretmenim de çok özel iki kadındı.


Öncelikle başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’e,
İlkokul öğretmenlerim Fatma Gözoğlu ve İsmet Öncel’e,
Sonrasında eğitim hayatımda emeği geçen tüm öğretmenlerime sonsuz teşekkürlerimi gönderiyorum.
Öğretmenliğin kutsallığını bilip bu ülkeye sağlıklı, kıymetli beyinler yetiştiren tüm öğretmenlerin bu özel gününü kutlarım.


Saygılarımla..